Ο βουλευτής Abolfazl Abutorabi δήλωσε ότι, επειδή δεν υπάρχουν εύκολα προσβάσιμα αμερικανικά περιουσιακά στοιχεία, το Ιράν θα μπορούσε να στοχεύσει περιουσιακά στοιχεία χωρών που, κατά την ιρανική εκδοχή, έθεσαν το έδαφός τους στη διάθεση των ΗΠΑ
Νέα διάσταση αποκτά η αντιπαράθεση του Ιράν με τις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς Ιρανός βουλευτής προειδοποίησε ότι η Τεχεράνη θα μπορούσε να προχωρήσει σε κατασχέσεις πλοίων και άλλων περιουσιακών στοιχείων αραβικών χωρών, της Βουλγαρίας και της Κύπρου, εφόσον θεωρήσει ότι τα συγκεκριμένα κράτη διευκόλυναν αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον του Ιράν.
Ο βουλευτής Abolfazl Abutorabi δήλωσε στο Didban Iran την Κυριακή 30 Αυγούστου 2026 ότι, επειδή δεν υπάρχουν εύκολα προσβάσιμα αμερικανικά περιουσιακά στοιχεία στα οποία θα μπορούσε να στραφεί η Τεχεράνη, το Ιράν θα μπορούσε να στοχεύσει περιουσιακά στοιχεία χωρών που, κατά την ιρανική εκδοχή, έθεσαν το έδαφός τους στη διάθεση των ΗΠΑ.
«Δεν έχουμε διαθέσιμα αμερικανικά περιουσιακά στοιχεία, αλλά κάθε χώρα από το έδαφος της οποίας πραγματοποιείται επίθεση εναντίον άλλης χώρας θεωρείται επίσης επιτιθέμενη», υποστήριξε.
Ο Abutorabi υποστήριξε ότι οι αραβικές χώρες της περιοχής διέθεσαν το έδαφός τους στις ΗΠΑ και πρόσθεσε ότι το Ιράν θα μπορούσε «εύκολα» να κατάσχει πλοία ή άλλα περιουσιακά στοιχεία τους.
Στη συνέχεια αναφέρθηκε ονομαστικά στη Βουλγαρία και την Κύπρο.
«Δεν θα αφήσουμε τη Βουλγαρία και την Κύπρο εκτός», είπε, προσθέτοντας ότι εάν περιουσιακά στοιχεία ή πλοία των δύο χωρών εισέλθουν στον Περσικό Κόλπο, «υπάρχει πιθανότητα να τα κατασχέσουμε».
Η νομική επίκληση της Τεχεράνης
Η αναφορά του Ιρανού βουλευτή στο Άρθρο 2 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών χρειάζεται ωστόσο αποσαφήνιση.
Το Άρθρο 2 του Χάρτη του ΟΗΕ δεν αναφέρει ότι ένα κράτος καθίσταται αυτομάτως “επιτιθέμενο” επειδή επιτρέπει τη χρήση του εδάφους του από τρίτη χώρα. Το άρθρο καθορίζει, μεταξύ άλλων, τη γενική απαγόρευση της απειλής ή χρήσης βίας εναντίον της εδαφικής ακεραιότητας και της πολιτικής ανεξαρτησίας άλλου κράτους.
Υπάρχει, όμως, σημαντική πρόβλεψη σε άλλο κείμενο του ΟΗΕ.
Το ψήφισμα 3314 της Γενικής Συνέλευσης για τον «Ορισμό της Επίθεσης» αναφέρει στο Άρθρο 3(στ) ότι μπορεί να συνιστά πράξη επίθεσης η ενέργεια κράτους που θέτει το έδαφός του στη διάθεση άλλου κράτους ώστε εκείνο να το χρησιμοποιήσει για την πραγματοποίηση επιθετικής ενέργειας εναντίον τρίτου κράτους.
Παράλληλα, τα κείμενα της Επιτροπής Διεθνούς Δικαίου για την ευθύνη των κρατών προβλέπουν ότι ένα κράτος μπορεί, υπό συγκεκριμένες και αυστηρές προϋποθέσεις, να φέρει διεθνή ευθύνη όταν παρέχει βοήθεια ή συνδρομή σε άλλο κράτος για την τέλεση διεθνώς παράνομης πράξης. Αυτό όμως απαιτεί γνώση των περιστάσεων και ουσιαστική σύνδεση της βοήθειας με την επίμαχη ενέργεια – δεν προκύπτει αυτομάτως μόνο από την παρουσία ξένων στρατιωτικών δυνάμεων στο έδαφός του.
Επομένως, η ιρανική θέση έχει ένα υπόβαθρο στο διεθνές δίκαιο, αλλά η ερμηνεία που παρουσίασε ο Abutorabi είναι πολύ ευρύτερη από αυτό που προβλέπει το ίδιο το Άρθρο 2.
Γιατί το Ιράν βάζει στο στόχαστρο τη Βουλγαρία
Στην περίπτωση της Βουλγαρίας υπάρχει συγκεκριμένο στρατιωτικό υπόβαθρο.
Το βουλγαρικό κοινοβούλιο ενέκρινε τον Ιούλιο του 2026 την προσωρινή ανάπτυξη έως οκτώ αμερικανικών αεροσκαφών εναέριου ανεφοδιασμού KC-135 και έως 250 Αμερικανών στρατιωτικών στην αεροπορική βάση Bezmer.
Η ανάπτυξη εγκρίθηκε για την υποστήριξη αμερικανικών επιχειρήσεων που σχετίζονται με τη Μέση Ανατολή.
Η Σόφια υποστήριξε ότι τα αεροσκάφη θα πραγματοποιούσαν αποστολές ανεφοδιασμού εκτός του βουλγαρικού εναέριου χώρου και ότι δεν θα αναπτύσσονταν επιθετικά όπλα στη Βουλγαρία.
Η Τεχεράνη είχε ήδη προειδοποιήσει επίσημα τη Σόφια ότι οποιαδήποτε διευκόλυνση αμερικανικών επιθέσεων εναντίον του Ιράν θα θεωρούνταν από την ίδια συμμετοχή στην «επιθετικότητα».
Το Ιράν επομένως δεν αναφέρει τώρα τη Βουλγαρία για πρώτη φορά.
Η αντιπαράθεση είχε αρχίσει ήδη από την απόφαση για την Bezmer και κλιμακώνεται πλέον από τη διπλωματική προειδοποίηση στην απειλή κατάσχεσης βουλγαρικών περιουσιακών στοιχείων.
Η περίπτωση της Κύπρου είναι πολύ πιο σύνθετη
Η αναφορά στην Κύπρο παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αλλά χρειάζεται μια κρίσιμη διάκριση.
Στο νησί βρίσκονται οι βρετανικές Κυρίαρχες Περιοχές Βάσεων του Ακρωτηρίου και της Δεκέλειας, οι οποίες παρέμειναν υπό βρετανική κυριαρχία μετά την ανεξαρτησία της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1960. Νομικά, δεν αποτελούν έδαφος που βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η Λευκωσία έχει δηλώσει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία παραμένει προσηλωμένη σε ανθρωπιστικό ρόλο και ότι είχε λάβει διαβεβαιώσεις από το Λονδίνο πως οι βρετανικές βάσεις δεν θα χρησιμοποιούνταν για στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν.
Αντίστοιχα, η βρετανική κυβέρνηση είχε δηλώσει επισήμως ότι οι βάσεις στην Κύπρο δεν χρησιμοποιήθηκαν από αμερικανικές δυνάμεις για επιθετικά πλήγματα, ενώ τον Μάρτιο το Λονδίνο επανέλαβε ότι το RAF Akrotiri δεν θα συμμετείχε στη συμφωνία με τις ΗΠΑ για επιχειρήσεις εναντίον ιρανικών πυραυλικών δυνατοτήτων.
Αυτό καθιστά προβληματική οποιαδήποτε αυτόματη απόδοση ευθύνης στην Κυπριακή Δημοκρατία για δραστηριότητες των βρετανικών βάσεων.
Παρά ταύτα, η γεωγραφική θέση της Κύπρου την έχει μετατρέψει σε κομβικό σημείο της στρατιωτικής κινητοποίησης στην Ανατολική Μεσόγειο. Βρετανικές, αμερικανικές, γαλλικές και άλλες δυτικές στρατιωτικές δυνάμεις έχουν ενισχύσει σημαντικά την παρουσία τους στην ευρύτερη περιοχή από την έναρξη του πολέμου με το Ιράν.
Η απειλή επεκτείνεται σε ολόκληρο τον Περσικό Κόλπο
Οι δηλώσεις Abutorabi εντάσσονται σε μια πολύ ευρύτερη ιρανική στρατηγική πίεσης προς τα αραβικά κράτη του Κόλπου.
Το Ιράν έχει ήδη προειδοποιήσει τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και άλλες χώρες ότι ενδεχόμενη περαιτέρω υποστήριξη αμερικανικών επιχειρήσεων θα μπορούσε να προκαλέσει πλήγματα σε κρίσιμες ενεργειακές και άλλες υποδομές.
Η απειλή δεν είναι πλέον μόνο θεωρητική. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, το Ιράν έχει πραγματοποιήσει επιθέσεις εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων και στόχων σε κράτη του Κόλπου, μεταξύ άλλων σε Μπαχρέιν, Κατάρ, Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ και Κουβέιτ.
Από τις αμερικανικές κατασχέσεις στις ιρανικές απειλές
Οι νέες δηλώσεις αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία επειδή έρχονται την ώρα που η κυβέρνηση Trump εξετάζει την επέκταση των κατασχέσεων ιρανικών δεξαμενόπλοιων και ακόμη και την αναβίωση των παλαιών αμερικανικών «prize courts» για τη νομική επικύρωση τέτοιων ενεργειών.
Διαμορφώνεται έτσι ένα εξαιρετικά επικίνδυνο σκηνικό αμοιβαίων κατασχέσεων.
Η Ουάσιγκτον επιχειρεί να αυξήσει την πίεση στην Τεχεράνη πλήττοντας τις θαλάσσιες μεταφορές και τις εξαγωγές της, ενώ από την άλλη πλευρά Ιρανοί αξιωματούχοι προειδοποιούν ότι μπορούν να απαντήσουν καταλαμβάνοντας πλοία όχι μόνο των ΗΠΑ αλλά και τρίτων κρατών που θεωρούν συνεργούς της.
Και όλα αυτά συμβαίνουν στον Περσικό Κόλπο και στα Στενά του Hormuz, μια από τις σημαντικότερες ενεργειακές αρτηρίες του πλανήτη.
Μια πραγματική εφαρμογή των απειλών κατά πλοίων της Βουλγαρίας, της Κύπρου ή αραβικών κρατών θα μετέτρεπε επομένως την αμερικανοϊρανική σύγκρουση από διμερή στρατιωτική αντιπαράθεση σε ευρύτερη κρίση της διεθνούς ναυσιπλοΐας, με άμεσες συνέπειες για την Ευρώπη, τις ασφαλιστικές αγορές, τις μεταφορές και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας.
www.bankingnews.gr
Ο βουλευτής Abolfazl Abutorabi δήλωσε στο Didban Iran την Κυριακή 30 Αυγούστου 2026 ότι, επειδή δεν υπάρχουν εύκολα προσβάσιμα αμερικανικά περιουσιακά στοιχεία στα οποία θα μπορούσε να στραφεί η Τεχεράνη, το Ιράν θα μπορούσε να στοχεύσει περιουσιακά στοιχεία χωρών που, κατά την ιρανική εκδοχή, έθεσαν το έδαφός τους στη διάθεση των ΗΠΑ.
«Δεν έχουμε διαθέσιμα αμερικανικά περιουσιακά στοιχεία, αλλά κάθε χώρα από το έδαφος της οποίας πραγματοποιείται επίθεση εναντίον άλλης χώρας θεωρείται επίσης επιτιθέμενη», υποστήριξε.
Ο Abutorabi υποστήριξε ότι οι αραβικές χώρες της περιοχής διέθεσαν το έδαφός τους στις ΗΠΑ και πρόσθεσε ότι το Ιράν θα μπορούσε «εύκολα» να κατάσχει πλοία ή άλλα περιουσιακά στοιχεία τους.
Στη συνέχεια αναφέρθηκε ονομαστικά στη Βουλγαρία και την Κύπρο.
«Δεν θα αφήσουμε τη Βουλγαρία και την Κύπρο εκτός», είπε, προσθέτοντας ότι εάν περιουσιακά στοιχεία ή πλοία των δύο χωρών εισέλθουν στον Περσικό Κόλπο, «υπάρχει πιθανότητα να τα κατασχέσουμε».
Η νομική επίκληση της Τεχεράνης
Η αναφορά του Ιρανού βουλευτή στο Άρθρο 2 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών χρειάζεται ωστόσο αποσαφήνιση.
Το Άρθρο 2 του Χάρτη του ΟΗΕ δεν αναφέρει ότι ένα κράτος καθίσταται αυτομάτως “επιτιθέμενο” επειδή επιτρέπει τη χρήση του εδάφους του από τρίτη χώρα. Το άρθρο καθορίζει, μεταξύ άλλων, τη γενική απαγόρευση της απειλής ή χρήσης βίας εναντίον της εδαφικής ακεραιότητας και της πολιτικής ανεξαρτησίας άλλου κράτους.
Υπάρχει, όμως, σημαντική πρόβλεψη σε άλλο κείμενο του ΟΗΕ.
Το ψήφισμα 3314 της Γενικής Συνέλευσης για τον «Ορισμό της Επίθεσης» αναφέρει στο Άρθρο 3(στ) ότι μπορεί να συνιστά πράξη επίθεσης η ενέργεια κράτους που θέτει το έδαφός του στη διάθεση άλλου κράτους ώστε εκείνο να το χρησιμοποιήσει για την πραγματοποίηση επιθετικής ενέργειας εναντίον τρίτου κράτους.
Παράλληλα, τα κείμενα της Επιτροπής Διεθνούς Δικαίου για την ευθύνη των κρατών προβλέπουν ότι ένα κράτος μπορεί, υπό συγκεκριμένες και αυστηρές προϋποθέσεις, να φέρει διεθνή ευθύνη όταν παρέχει βοήθεια ή συνδρομή σε άλλο κράτος για την τέλεση διεθνώς παράνομης πράξης. Αυτό όμως απαιτεί γνώση των περιστάσεων και ουσιαστική σύνδεση της βοήθειας με την επίμαχη ενέργεια – δεν προκύπτει αυτομάτως μόνο από την παρουσία ξένων στρατιωτικών δυνάμεων στο έδαφός του.
Επομένως, η ιρανική θέση έχει ένα υπόβαθρο στο διεθνές δίκαιο, αλλά η ερμηνεία που παρουσίασε ο Abutorabi είναι πολύ ευρύτερη από αυτό που προβλέπει το ίδιο το Άρθρο 2.
Γιατί το Ιράν βάζει στο στόχαστρο τη Βουλγαρία
Στην περίπτωση της Βουλγαρίας υπάρχει συγκεκριμένο στρατιωτικό υπόβαθρο.
Το βουλγαρικό κοινοβούλιο ενέκρινε τον Ιούλιο του 2026 την προσωρινή ανάπτυξη έως οκτώ αμερικανικών αεροσκαφών εναέριου ανεφοδιασμού KC-135 και έως 250 Αμερικανών στρατιωτικών στην αεροπορική βάση Bezmer.
Η ανάπτυξη εγκρίθηκε για την υποστήριξη αμερικανικών επιχειρήσεων που σχετίζονται με τη Μέση Ανατολή.
Η Σόφια υποστήριξε ότι τα αεροσκάφη θα πραγματοποιούσαν αποστολές ανεφοδιασμού εκτός του βουλγαρικού εναέριου χώρου και ότι δεν θα αναπτύσσονταν επιθετικά όπλα στη Βουλγαρία.
Η Τεχεράνη είχε ήδη προειδοποιήσει επίσημα τη Σόφια ότι οποιαδήποτε διευκόλυνση αμερικανικών επιθέσεων εναντίον του Ιράν θα θεωρούνταν από την ίδια συμμετοχή στην «επιθετικότητα».
Το Ιράν επομένως δεν αναφέρει τώρα τη Βουλγαρία για πρώτη φορά.
Η αντιπαράθεση είχε αρχίσει ήδη από την απόφαση για την Bezmer και κλιμακώνεται πλέον από τη διπλωματική προειδοποίηση στην απειλή κατάσχεσης βουλγαρικών περιουσιακών στοιχείων.
Η περίπτωση της Κύπρου είναι πολύ πιο σύνθετη
Η αναφορά στην Κύπρο παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αλλά χρειάζεται μια κρίσιμη διάκριση.
Στο νησί βρίσκονται οι βρετανικές Κυρίαρχες Περιοχές Βάσεων του Ακρωτηρίου και της Δεκέλειας, οι οποίες παρέμειναν υπό βρετανική κυριαρχία μετά την ανεξαρτησία της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1960. Νομικά, δεν αποτελούν έδαφος που βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η Λευκωσία έχει δηλώσει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία παραμένει προσηλωμένη σε ανθρωπιστικό ρόλο και ότι είχε λάβει διαβεβαιώσεις από το Λονδίνο πως οι βρετανικές βάσεις δεν θα χρησιμοποιούνταν για στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν.
Αντίστοιχα, η βρετανική κυβέρνηση είχε δηλώσει επισήμως ότι οι βάσεις στην Κύπρο δεν χρησιμοποιήθηκαν από αμερικανικές δυνάμεις για επιθετικά πλήγματα, ενώ τον Μάρτιο το Λονδίνο επανέλαβε ότι το RAF Akrotiri δεν θα συμμετείχε στη συμφωνία με τις ΗΠΑ για επιχειρήσεις εναντίον ιρανικών πυραυλικών δυνατοτήτων.
Αυτό καθιστά προβληματική οποιαδήποτε αυτόματη απόδοση ευθύνης στην Κυπριακή Δημοκρατία για δραστηριότητες των βρετανικών βάσεων.
Παρά ταύτα, η γεωγραφική θέση της Κύπρου την έχει μετατρέψει σε κομβικό σημείο της στρατιωτικής κινητοποίησης στην Ανατολική Μεσόγειο. Βρετανικές, αμερικανικές, γαλλικές και άλλες δυτικές στρατιωτικές δυνάμεις έχουν ενισχύσει σημαντικά την παρουσία τους στην ευρύτερη περιοχή από την έναρξη του πολέμου με το Ιράν.
Η απειλή επεκτείνεται σε ολόκληρο τον Περσικό Κόλπο
Οι δηλώσεις Abutorabi εντάσσονται σε μια πολύ ευρύτερη ιρανική στρατηγική πίεσης προς τα αραβικά κράτη του Κόλπου.
Το Ιράν έχει ήδη προειδοποιήσει τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και άλλες χώρες ότι ενδεχόμενη περαιτέρω υποστήριξη αμερικανικών επιχειρήσεων θα μπορούσε να προκαλέσει πλήγματα σε κρίσιμες ενεργειακές και άλλες υποδομές.
Η απειλή δεν είναι πλέον μόνο θεωρητική. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, το Ιράν έχει πραγματοποιήσει επιθέσεις εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων και στόχων σε κράτη του Κόλπου, μεταξύ άλλων σε Μπαχρέιν, Κατάρ, Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ και Κουβέιτ.
Από τις αμερικανικές κατασχέσεις στις ιρανικές απειλές
Οι νέες δηλώσεις αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία επειδή έρχονται την ώρα που η κυβέρνηση Trump εξετάζει την επέκταση των κατασχέσεων ιρανικών δεξαμενόπλοιων και ακόμη και την αναβίωση των παλαιών αμερικανικών «prize courts» για τη νομική επικύρωση τέτοιων ενεργειών.
Διαμορφώνεται έτσι ένα εξαιρετικά επικίνδυνο σκηνικό αμοιβαίων κατασχέσεων.
Η Ουάσιγκτον επιχειρεί να αυξήσει την πίεση στην Τεχεράνη πλήττοντας τις θαλάσσιες μεταφορές και τις εξαγωγές της, ενώ από την άλλη πλευρά Ιρανοί αξιωματούχοι προειδοποιούν ότι μπορούν να απαντήσουν καταλαμβάνοντας πλοία όχι μόνο των ΗΠΑ αλλά και τρίτων κρατών που θεωρούν συνεργούς της.
Και όλα αυτά συμβαίνουν στον Περσικό Κόλπο και στα Στενά του Hormuz, μια από τις σημαντικότερες ενεργειακές αρτηρίες του πλανήτη.
Μια πραγματική εφαρμογή των απειλών κατά πλοίων της Βουλγαρίας, της Κύπρου ή αραβικών κρατών θα μετέτρεπε επομένως την αμερικανοϊρανική σύγκρουση από διμερή στρατιωτική αντιπαράθεση σε ευρύτερη κρίση της διεθνούς ναυσιπλοΐας, με άμεσες συνέπειες για την Ευρώπη, τις ασφαλιστικές αγορές, τις μεταφορές και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών